Poniższe tłumaczenie jest kontynuacją współpracy, w ramach której podpisano Bogaci chcą wojny – my chcemy przyszłości! Młodzież zjednoczona przeciw militaryzacji i imperializmowi. Zachęcamy do obserwacji profilu międzynarodowej inicjatywy na Instagramie: youth_strike. Śledź mobilizację na youthstrike.org.

Międzynarodowy strajk i mobilizacja studencko-młodzieżowa – 20 listopada 2026 r.

Tej jesieni wzywamy studentki, studentów i młodych ludzi w całej Europie: 20 listopada działajmy, strajkujmy i mobilizujmy się.

Świat płonie

Dorastamy w świecie kształtowanym przez system, który ignoruje potrzeby ludzi. Wyzysk pracowników i pracownic, katastrofa klimatyczna i wojny nie są jego błędami, lecz istotą kapitalizmu. Postępująca militaryzacja, autorytaryzm i demontaż państwa opiekuńczego nie są odrębnymi problemami, lecz przejawami kryzysu globalnego kapitalizmu.

Wydatki na zbrojenia osiągają rekordowy poziom, podczas gdy edukacja, ochrona zdrowia, mieszkalnictwo i usługi publiczne są poświęcane na rzecz kolejnych zbrojeń. Programy takie jak ReArm Europe, zakładające wydatki rzędu 800 miliardów euro, rozszerzanie sojuszy wojskowych, takich jak NATO, oraz coraz częstsze wezwania do przywrócenia poboru przygotowują nasze pokolenie do wojny, zamiast zapewniać nam przyszłość. NATO nie broni pokoju – wielokrotnie realizowało imperialne interesy poprzez interwencje wojskowe, eskalację konfliktów oraz ochronę geopolitycznej i gospodarczej dominacji. Dlatego powinno zostać rozwiązane.

Zachodni imperializm, któremu przewodzi administracja Trumpa w Stanach Zjednoczonych, narzuca plany militaryzacji, którym fanatycznie przyklaskują europejskie klasy rządzące i które popierają konserwatywne oraz skrajnie prawicowe rządy w Europie i na świecie.

Nie chodzi jednak wyłącznie o siły reakcyjne. Spirala militaryzacji znalazła entuzjastyczne poparcie również wśród wielu rządów socjaldemokratycznych, które zatwierdziły rekordowe budżety wojskowe.

Od Palestyny po Sudan, od Libanu po Iran, od Wenezueli po Kubę – ludzie na całym świecie wciąż padają ofiarą imperialnych ataków: okupacji, interwencji wojskowych, sankcji, kolonialnej dominacji i ludobójstw dokonywanych w imię interesów geopolitycznych i gospodarczych.

Cenę płacą młodzi i klasa pracująca

To my będziemy zmuszani do zabijania i umierania w ich wojnach – za ich interesy. Militaryzacja wkracza do naszych szkół i na uczelnie poprzez rekrutację do wojska, badania finansowane przez przemysł zbrojeniowy oraz współpracę z instytucjami współodpowiedzialnymi za wojny i ludobójstwo. Normalizuje przemoc, umacnia patriarchalne struktury i sprzyja skrajnej prawicy. Tymczasem rządy przekonują nas, że nie ma alternatywy, i karmią nas bajką o „obronie”, aby to wszystko usprawiedliwić. My jednak wiemy, że zbrojenia nie zapobiegają konfliktom, a prowadzą do ich eskalacji.

Odrzucamy taką przyszłość.

Walczymy o edukację wolną od interesów militarnych. Walczymy o zniesienie służby wojskowej – zarówno obowiązkowej, jak i dobrowolnej. Walczymy o publiczne inwestycje w szkoły, ochronę zdrowia, mieszkalnictwo i sprawiedliwość klimatyczną zamiast w broń i wojnę. Walczymy o szybkie i sprawiedliwe odejście od paliw kopalnych – transformację kierowaną przez pracowników, która nikogo nie pozostawi w tyle; o międzynarodową solidarność zamiast imperialnej dominacji oraz o prawo wszystkich ludów do decydowania o własnej przyszłości, wolnej od okupacji i kolonializmu.

Walka z militaryzacją jest nierozerwalnie związana ze sprzeciwem wobec systemu gospodarczego, który ją podtrzymuje. Rywalizacja o ropę, gaz i strategiczne zasoby wciąż napędza wojny, okupacje i kolonialną przemoc, podczas gdy koncerny paliwowe, firmy zbrojeniowe i instytucje finansowe czerpią zyski ze zniszczenia i przymusowych przesiedleń.

Logika nieograniczonego wydobycia napędza nie tylko wojny, lecz także katastrofę klimatyczną. Podczas gdy rządy dalej stawiają na paliwa kopalne i zwiększają wydatki wojskowe, społeczności na całym świecie mierzą się ze śmiertelnymi falami upałów, powodziami, pożarami i głodem. Katastrofa klimatyczna, podobnie jak militaryzacja, nie jest przypadkiem, lecz skutkiem konkretnych decyzji politycznych.

Podejmują je elity polityczne i gospodarcze na międzynarodowych forach, gdzie chronią interesy przemysłu zbrojeniowego i paliwowego, przedstawiając ich realizację jako konieczność. Dzieje się to na szczytach wojskowych, spotkaniach G7 czy podczas negocjacji klimatycznych, takich jak COP, które stały się narzędziem greenwashingu kapitału paliwowego. Nasza przyszłość wciąż jest poświęcana dla zysku i geopolitycznej potęgi.

Będziemy walczyć

Nasza walka jest międzynarodowa, bo system, który zagraża naszej przyszłości, wyzyskuje nas i uciska, działa również ponad granicami. Przemysł zbrojeniowy, sojusze wojskowe, instytucje finansowe i koncerny paliwowe funkcjonują globalnie. Taki sam musi być nasz opór.

Studentki, studenci i młodzi ludzie zawsze odgrywali decydującą rolę w zmienianiu biegu historii, stając po stronie klasy pracującej jako siły rewolucyjnej. Od walk antykolonialnych po ruchy przeciwko wojnom i dyktaturom – poprzednie pokolenia pokazały, że kiedy młodzież studencka organizuje się i walczy, społeczeństwo się zmienia. W ciągu ostatniego roku osoby studiujące w Europie i poza nią organizowały protesty, strajki i skoordynowane akcje przeciwko ludobójstwu, militaryzacji, poborowi do wojska i imperializmowi napędzanemu przez paliwa kopalne.

Nikt nie podaruje nam przyszłości. Czas zaostrzyć walkę.

20 listopada studentki, studenci i młodzi ludzie w całej Europie przystąpią do strajku. Opuścimy sale lekcyjne i wykładowe, zorganizujemy zgromadzenia, akcje i demonstracje.

Wzywamy organizacje studenckie i młodzieżowe w całej Europie do przyłączenia się do strajku. Wzywamy związki zawodowe i ruchy społeczne: stańcie po naszej stronie i mobilizujmy się razem z nami od 20 do 22 listopada.

Strajkujemy i mobilizujemy się, aby wywalczyć naszą przyszłość. Oto nasze wspólne postulaty:

1. Koniec z militaryzacją, zbrojeniami i polityką zaciskania pasa narzucaną w imię wojny. Żądamy inwestycji w zabezpieczenie społeczne, publiczną edukację, ochronę zdrowia i młodzież zamiast w broń i wojsko.

2. Zniesienie wszystkich form poboru do wojska. Szkoły i uczelnie muszą być przestrzeniami krytycznego myślenia i wyzwolenia, a nie narzędziami rekrutacji wojskowej ani przemysłu zbrojeniowego.

3. Wolność, sprawiedliwość i solidarność dla wszystkich uciskanych ludów. Koniec z imperializmem, kolonializmem, okupacją, apartheidem i ludobójstwem oraz ze współudziałem naszych rządów w ich podtrzymywaniu. Zacznijmy od zerwania wszelkich stosunków z państwami dopuszczającymi się ludobójstwa, takimi jak Izrael.

4. Sprawiedliwość klimatyczna i społeczna dla wszystkich. Koniec z kapitalizmem paliw kopalnych, gospodarką opartą na nieograniczonym wydobyciu zasobów oraz niszczeniem klimatu i środowiska.

5. Radykalna zmiana systemu, która położy kres autorytaryzmowi i represjom oraz zagwarantuje nasze demokratyczne prawa. Koniec z rasizmem i patriarchatem. Pokonajmy skrajną prawicę we wszystkich krajach.

Bieg historii nigdy nie zmieniał się dlatego, że rządzący wybierali sprawiedliwość. Zmieniał się, ponieważ ludzie organizowali się i o nią walczyli. Teraz nasza kolej.

20 listopada zacznijmy budować międzynarodowy antymilitarystyczny ruch studencki i młodzieżowy. Walczmy o naszą przyszłość, nie o ich wojny!